Het idee van de laadbrug heb ik op gedaan in de Waalhaven te Rotterdam. Op de pieren van die haven staan veel loodsen die na de 2e wereldoorlog, volgens de inzichten van toen gebouwd zijn. Deze loodsen zijn gelijkvloers en hebben geen laadperron zoals thans gebruikelijk is. De vrachtwagen combinaties worden vanuit de zij gelost en geladen. Voor de gesloten typen is dat echter een probleem. Echter hiervoor zijn laadbruggen ontwikkeld (veelal hydraulisch) welke het mogelijk maken de voertuigen vanaf de achterzijde te verzorgen.

De laadbrug die ik bedacht heb uit het idee, is echter electrisch uitgevoerd. Geheel van ABS gemaakt met uitzondering van de mechanische delen, zoals schroefspindel en schroefmof. De laadbrug heeft een eigen accu van 9,6V 1700 mAh. De schakelingen worden via twee standaard dubbele Robbe relais en micrcroschakelaars verzorgd. De hefspindel wordt doormiddel van een Fisher Technic motortje en ketting aangedreven.

 De Laadbrug heeft ook een eigen 6 kanaals servonaut ontvanger, zodat de op en neer bewegen van de klep zowel met de hand als ook via de 2,4 gHz omgebouwde (servonaut) Futaba F14 zender kunnen worden uitgevoerd. Om de brug met de vorklift truck naar de achterzijde van de wagen te brengen is een koppelstuk ontwikkeld dat, wanner het met de lepels wordt opgenomen, vanzelf borgt, zodat met de brug vrijelijk voor- en achteruit gemanoeuvreerd kan worden.

Het werken met de vorklift truck heeft door dit object een extra dimensie gekregen.   

De laadbrug in hoogste stand.

Het aanrijden van de laadbrug.

Het koppelstuk.

Het laden van pallets.

Detail aanzicht hand/zender bediening.

Vooraanzicht in hoogste stand.

Spindel detail en bergplaats van de accu.